Zat ik daar stoer koffie met 6 suiker en vier melk te drinken met de grote jongens

Vandaag, op vaderdag lees je het derde en laatste verhaal uit het drieluik. Dit verhaal gaat over Raymon en zijn vader Jan die allebei in de bouw werken.

Raymon de Bruin is 38 jaar en woont in Hellevoetsluis. Hij werkt als zelfstandig uitvoerder bij van Wijnen. Op dit moment loopt hij tijdelijk op een project in Scheveningen. Een project van 20 woningen in Dordrecht is net afgerond. Daarna gaat hij naar Maassluis, maar dat project is nog niet gestart.

Zijn vader Jan de Bruin woont ook in Hellevoetsluis. Hier is hij geboren en getogen. Hij werkt bij Stout en is momenteel aan een project bezig met 40 woningen in Stad aan ‘t Haringvliet. Op de LTS kijk je na de brugklas je het leukste vindt om te doen en dat was voor Jan houtbewerking.

“Dan kom je eigenlijk vanzelf in de bouw. Het was voor mij niet een bewuste keuze, het is gewoon zo gelopen.” Jan

 


Na de LTS ging Jan als timmerman aan de slag. Maar toen hij een jaar of 30 was kreeg hij last van zijn rug. De neuroloog vertelde hem dat hij in een rolstoel terecht zou komen als hij dit werk zou blijven doen.

“Om die reden heb ik mijn hamer aan de wilgen gehangen en ben ik een MBO opleiding gaan volgen. Ze hebben mij thuis 5 jaar niet gezien, maar ik heb daarna wel de carrière switch kunnen maken die nodig was in verband met mijn rug. Ik ben in de uitvoering terechtgekomen. Het timmeren kon niet meer, maar mijn roots lagen in de bouw dus je blijft toch in die hoek.” Jan

In deze tijd is het een stuk minder, maar vroeger ging je (vooral in de vakanties) met je vader mee de bouwplaats op. Hellevoetsluis was toen ook nog een grote bouwput. Voor kinderen was dit een groot speelterrein. Tegenwoordig kan je jedat niet meer indenken, maar dit was voor ons echt een speelparadijs.

“Zat ik daar in de keet stoer koffie met 6 suiker en vier melk te drinken met de grote jongens. Dan hielp ik buiten een beetje mee met opruimen en daar kreeg ik dan een leuk zakcentje voor.” Raymon

 

De interesse van Raymon lag vanaf de lagere school ook in het timmervak. Zijn vader kon het vak niet meer uitoefenenen dus hij wilde dit wel graag voortzetten. In zijn derde schooljaar gaf een docent aan dat hij eens moest nadenken om door te stromen naar de MTS. Hij zou dit wel kunnen. Op deze manier kon Raymon toch zijn vader achterna. Die was inmiddels al aan het werk als uitvoerder.

“Mijn eerste cijfer was een 3,5. Dat beloofde vier lange jaren te worden! Uiteindelijk wel 4 jaar MTS gedaan en veel stage gelopen. Waaronder bij van Wijnen waar ik ben begonnen als assistent uitvoerder en 20 jaar later nog steeds werk, inmiddels als zelfstandig uitvoerder.” Raymon

 

Uitvoerder zijn kan erg stressvol zijn ervaren zowel Jan als Raymon, zeker als je het werk mee naar huis neemt. Om die reden heeft Jan altijd geroepen dat Raymon niet hetzelfde moest gaan doen. Maar dat heeft nooit gewerkt.

“Toen Raymon 4 jaar oud was riep hij al dat hij hetzelfde als ik wilde gaan doen.” Jan

 

 

Er is een grote kans dat de jongste zoon van Raymon ook in de voetsporen van zijn vader en opa zal treden. Raymon heeft thuis net een verbouwing gehad en zijn zoontje kopieert hem in alles.

“Hij is 3 jaar oud, maar houdt een zaag vast zoals een timmerman dat doet. Het staat nog net niet op zijn voorhoofd geschreven. Kinderen hebben een eigen wil. Dus al zou ik het willen… je houdt het niet tegen.” Raymon

 

Vader en zoon hebben nog nooit op een zelfde project gewerkt. Ze hebben hetzelfde karakter dus dat zou kunnen botsen. Echte ruzies bestaan echter nooit op de bouwplaats. Het kunnen kleine of grote irritaties zijn. Maar volgens Jan loop je de volgende dag bij wijze van spreken weer gearmd over de bouwplaats.

“Ik zie het werk als een spel dat je speelt met alle jongens op de bouwplaats. Dit is een samenwerking, maar het doel is ook dat er uiteindelijk gedaan wordt wat er van iedereen gevraagd wordt. Het spel om alles gedaan te krijgen is een vak apart. Er komen wel eens irritaties uit voort, maar voornamelijk haal ik hier mijn energie uit.” Jan

 

Raymon ziet de uitdagingen op de werkvloer als zijn motivator. Vaak is de grootste uitdaging om alles volgens de planning op tijd te krijgen. Deze uitdaging is voor hem echt zijn drive. Je hebt met zoveel verschillende partijen te maken waardoor het soms wel eens niet lukt. De uitdaging wordt hierdoor groter en mijn drive eigenlijk ook.


Bedankt Jan en Raymon voor dit leuke gesprek. Wil jij ook in de Elektrotechniek, Installatietechniek, Bouw of Financiële sector werken? Neem dan eens een kijkje tussen onze vacatures of neem contact met ons op voor een kennismaking.

Mijn motivator? Die loopt net de keuken in.

Erwin en zijn zoon Lorenzo werken sinds anderhalf jaar samen. In het kader van vaderdag publiceert BOEG deze week 3 verhalen over een vader en zoon die beiden in de bouw of installatietechniek werken. Hoe ziet hun loopbaan eruit, wat is hun motivator en wat voor rol heeft hun vader hierin gespeeld? Lees hier het tweede verhaal van het drieluik voor vaderdag.

Erwin, 51 jaar, werkt al bijna zijn hele leven in de bouw. Hij begon als tegelzetter en nog steeds ligt hier zijn focus. Daarnaast kun je bij Schuitema Afbouw terecht voor vloeren, timmerwerk, meubels op maat, het bouwen van kozijnen, verzin de meest gekke opdracht en zij voeren hem uit. Sinds anderhalf jaar werkt Erwin samen met zijn zoon Lorenzo onder de naam Schuitema Afbouw.

“Het was niet Lorenzo, maar zijn zus Angelique die met mij meeging om te helpen bij een klus.” Erwin

 

 

Lorenzo, de zoon van Erwin is 21 jaar en momenteel bezig met de HBO opleiding Werktuigbouwkunde in Utrecht. Tijdens zijn tweedejaars stage kwam hij voor het eerst in aanraking met de bouw, omdat zijn stagebedrijf energieneutrale villa’s bouwde. Hij dacht de installatietechnische kant op te gaan, maar hier bleek dat hij het bouwen op zich veel interessanter vond.

“Mede door de achtergrond van mijn vader besloot ik toen toch de bouw kant op te gaan. We zijn zoveel mogelijk klussen samen gaan aannemen zodat ik alles kon leren. Echt alles dat ik nu weet heb ik aan mijn vader te danken. Uiteindelijk wil ik mijn werktuigkundige achtergrond combineren met bouw.” Lorenzo

 

Lorenzo heeft de zakelijke leiding van het bedrijf. Hij is sterk in het maken van offertes en omgaan met klanten kan hij goed. Erwin geeft aan dat hij veel ervaring heeft in de praktijk, maar durft ook toe te geven dat Lorenzo theoretisch een stuk sterker is.

Ze vullen elkaar daarom ook zo goed aan, ze maken gebruik van elkaars sterke punten. De vakinhoudelijke kennis komt van Erwin en het klantcontact en de theoretische kennis komen van Lorenzo.

“Wij halen allebei klussen binnen waar we vervolgens de ander voor inhuren om mee te helpen. Het komt zelden voor dat we klussen zonder elkaar uitvoeren. Lorenzo gaat natuurlijk naar school, maar alle zaterdagen werken we samen. Door de weeks helaas nu nog alleen aan het werk, maar hij is wel altijd betrokken bij het werk.” Erwin

 

De bouw is niet iets dat Erwin van zijn vader heeft meegekregen vroeger. Zijn vader is het grootste gedeelte van zijn leven staalarbeider geweest. Maar de opa van zijn moeder was meubelmaker en zijn opa was wel de klusjesman van de familie.

“Het vak heeft dus eigenlijk een paar generaties overgeslagen.” Erwin

 

Lorenzo begon op het tweetalig VWO en heeft deze afgerond. Daarna stond hij net als vele andere jongeren voor een moeilijke keuze, wat nu? Hij had nog geen idee. Na zichzelf georiënteerd te hebben, van universiteit tot HBO opleidingen, kwam hij bij Werktuigbouwkunde terecht. De baangarantie en de praktische kant van de opleiding gaven de doorslag. Gaandeweg is hij, mede door zijn stage, in de bouwwereld terechtgekomen.

En nu werkt hij met zijn vader, dat is iets dat hij voorheen niet had gedacht. Kwam dit puur door het vak of wilde je graag met je vader werken?

“Een beetje van beiden, maar dit heeft wel wat toelichting nodig. Vroeger had ik niks met de bouw. Daarnaast waren mijn vader en ik altijd degene die thuis botsten en goed konden kibbelen. Mijn vader is een paar jaar geleden ziek geweest en wilde daarnaast opnieuw beginnen. Zijn gezondheid liet het echter niet toe om dit alleen te doen. Dit gaf voor mij de doorslag om hem hierbij te helpen.” 
“Ik denk dat mijn vader en ik een gedeelde motivator hebben, namelijk tevreden klanten. Zolang wij mooie opdrachten mogen doen en daar mensen blij mee kunnen maken zijn wij tevreden. Dit geeft zoveel voldoening en is het mooiste dat er is!” Lorenzo

Terwijl Lorenzo de keuken in loopt om wat te drinken in te schenken vertelt Erwin wat zijn echte motivator is.

“Mijn grootste motivator… die loopt nu net de keuken in. Ik heb een paar jaar geleden een herseninfarct gehad waarna mij verteld was dat ik niks meer zou kunnen. Ik heb een half jaar met een rollator gelopen en ook mijn IQ is wat stapjes achteruit gegaan. Maar gelukkig kan ik bijna alles weer en kan ik iets voor en met Lorenzo opbouwen. En ja natuurlijk vind ik de tevredenheid van klanten erg belangrijk. Maar voor mij persoonlijk zijn Lorenzo en Angelique, mijn dochter die de administratie doet, mijn motivator!” Erwin

Of zijn toekomstige kinderen later de bouw in gaan weet Lorenzo nog niet? Ergens hoopt hij natuurlijk dit bedrijf later met zijn eigen kinderen door te kunnen zetten, maar hij zou hen dit nooit verplichten. Eigenlijk zoals zijn eigen vader hem heeft vrijgelaten in de keuze, zal hij dat ook bij zijn eigen kinderen doen.


Bedankt Erwin en Lorenzo voor dit leuke gesprek. Voor meer informatie over Schuitema Afbouw kun je een kijkje nemen op de website.

Wil jij ook in de Elektrotechniek, Installatietechniek, Bouw of Financiële sector werken? Neem dan eens een kijkje tussen onze vacatures of neem contact met ons op voor een kennismaking.

Mijn vader is mijn harde schijf.

In het kader van vaderdag publiceert BOEG deze week 3 verhalen over een vader en zoon die beiden in de bouw of installatietechniek werken. Hoe ziet hun loopbaan eruit, wat is hun motivator en wat voor rol heeft hun vader hierin gespeeld? Lees hier het verhaal van Johan en Jeffrey.

Johan werkt al 37 jaar bij A. de Jong. Hij is begonnen in de fabriek waarna hij is doorgegroeid en nu werkt hij hier als projectleider. Momenteel is hij met zijn team verantwoordelijk voor het beheer en onderhoud van een aantal panden.

“Ik ben 9 weken geleden geopereerd, dus ik zit nu een tijdje thuis. Maar dit is helemaal niks voor mij. Ik kan niet goed stilzitten en ben niet graag afhankelijk van anderen dus ik ben blij als ik helemaal gerevalideerd ben en weer zelf kan autorijden en weer aan het werk gaan.” Johan

 

Jeffrey, de zoon van Johan is 27 jaar. Vanaf de middelbare school deed hij al vakantiewerk en stages bij A. de Jong, het bedrijf waar zijn vader ook werkt. Na de middelbare school ben ik daar gelijk de buitendienst in gegaan. Na 6 jaar ben ik bij een ziekenhuis aan de slag gegaan bij de technische dienst.

“Toen werd ik eigenlijk gevraagd terug te komen bij de Jong, waar ik toen in de werkvoorbereiding terechtkwam. Helaas kwam ik er snel achter dat de werkvoorbereiding niet datgene was waar ik mijn motivatie uit haal. Op dat moment heb ik de knoop doorgehakt en heb ik mij ingeschreven bij de Kamer van Koophandel, zodat ik als ZZP’er de uitvoerende kant kan doen. Nu werk ik onder de naam JDL als ZZP’er voor verschillende bedrijven, waaronder mijn vroegere werkgevers. De connecties die ik voorheen heb opgedaan zorgen nu dat ik klussen heb.” Jeffrey

 

“Vroeger was het zo, dat je naar de LTS ging. Daar was ik het meest geïnteresseerd in houtbewerking. Mijn docenten zeiden mij dat ik zo goed kon leren en daarom beter fijnmechanische techniek kon gaan doen. Dus ben ik dat gaan doen. Achteraf kwam ik erachter dat de voornaamste reden dat mijn docenten mij dit advies gaven, was dat deze klas (in tegenstelling tot houtbewerking) helemaal niet vol zat!” Johan

Het vak zat echt in al in de familie bij Johan thuis. Zijn vader was bouwvakker en samen met zijn zoons bouwde hij vakantiehuisjes.

“Ik denk dat mijn interesse voor techniek daar al wel een beetje begonnen is.” Johan

 

 

Jeffrey ging ook van kleins af aan met zijn vader mee op pad, met de storingsdienst. En dit was geen verplichting!

“Ik kreeg van mijn vader een gulden als ik mee ging, maar ook zonder die gulden was ik meegegaan. Ik vond het echt heel erg leuk.” Jeffrey

 

 

School was niet Jeffrey zijn ding. Dus na de middelbare school is hij gelijk gaan werken. Op dat moment was zijn motivator wel echt het krijgen van een salaris. In het begin leerde hij de werkzaamheden door het te doen, maar op een gegeven moment moesten er toch boeken aan te pas komen.

“Ik weet nog dat hij iets aan mij vroeg omdat hij het niet snapte. Toen hij zijn boek erbij pakte zat deze nog in het folie! Dan snap ik dat je het niet snapt!” haakt Johan in.

 

 

Wat is de motivator van Johan in zijn werk? Hij haalt energie uit het constant doorgroeien en blijven ontwikkelen. Vroeger ging hij vanuit de machinefabriek een keer mee met een inspecteur die gasinstallaties keurde. Dat was het moment dat hij wist: Dit wil ik ook! Zijn werkgever gaf hem genoeg mogelijkheden om zich te ontwikkelen en hij heeft dit ook gedaan.

“Uitdagingen werken voor mij echt als motivator. Het geeft een gevoel van trots als je een uitdagende storing hebt weten op te lossen. Daarbij hoort ook de trots dat ik nu voor mijzelf ben begonnen.” Jeffrey

 

Johan en Jeffrey hebben een tijd lang bij hetzelfde bedrijf gewerkt. Maar hebben het wel tot op zekere hoogte gescheiden geprobeerd te houden. Een beoordelingsgesprek van Jeffrey? Daar zal Johan niet bij zijn.

“Het is niet leuk als iemand anders iets over jouw zoon zegt waar je het niet mee eens bent. Voor vragen kon hij natuurlijk altijd bij mij terecht. Het is niet zo dat we er niet over praten. Mijn vrouw wordt wel eens gek van onze werkgerelateerde gesprekken thuis!” Johan

 

Bij sommige keuzes die Jeffrey vroeger maakte heeft Johan wel eens zijn vraagtekens gezet, dit vertelde hij hem dan niet. Hij moest zijn eigen pad kiezen. Daarnaast overheerst het gevoel van trots zijn op Jeffrey met wat hij nu doet als zelfstandige en hij zal hem overal mee helpen.

“Hij helpt me echt op veel vlakken. Mijn harde schijf zit hier tegenover mij!” Jeffrey

 

 


 

Bedankt Johan en Jeffrey voor dit leuke gesprek. Voor meer informatie over JDL Installatietechniek kun je een kijkje nemen op zijn website:

Wil jij ook in de Elektrotechniek, Installatietechniek, Bouw of Financiële sector werken? Neem dan eens een kijkje tussen onze vacatures of neem contact met ons op voor een kennismaking.

 

 

Werk als motivator! Wat motiveert Ton Koot (Tekenaar E)?

IMG_0103Ton is een geboren en getogen Rotterdammer en werkt sinds juni 2016 als Tekenaar E voor BOEG. Hij is zo’n 35 jaar werkzaam in de installatietechniek. Hij is gescheiden en de trotse vader van 2 kinderen. In zijn vrije tijd houdt hij van sporten en geniet hij van rock & blues!

Hij is nu werkzaam voor het Amphia ziekenhuis. Aannemersconsortium Four Care en Amphia tekenden voor de nieuwbouw van een topklinisch opleidingsziekenhuis dat, dankzij een sterk multidisciplinair concept, straks beter zorg zal gaan bieden aan patienten in en rondom Breda. Four Care consortium bestaat uit ENGIE Services, Unica, Trebbe en Van Wijnen.

Op dit moment is het project in de ontwerpfase en ligt de uitdaging om alles binnen de gestelde afmetingen in te tekenen. Er wordt veel gebruik gemaakt van 3d tekeningen.

Ton wordt op versfourcarechillende projecten ingezet. Hij heeft hierdoor met veel wisselende omstandigheden te maken. Zelf zegt hij hierover het volgende: “Die afwisseling spreekt me aan en daardoor blijf ik gemotiveerd. Hierdoor leer ik steeds meer nieuwe mensen kennen en wordt mijn netwerk sterk uitgebreid.”

Communicatie is van groot belang en daarom is Ton met zijn team verhuisd naar een bouwkeet, waardoor er kortere lijnen ontstaan met de medewerkers op de werkvloer.

Ton is via Linkedin bij BOEG terecht gekomen en ervaart BOEG als een jong en dynamisch bedrijf. BOEG onderscheidt zich door de laagdrempeligheid.

Over onderscheiden gesproken, Ton is lyrisch enthousiast over de fantastische locatie waar BOEG zich heeft gevestigd. Als Rotterdammer geniet hij hiervan. Uitkijkend op de Maas in een volledig authentiek pand. Dit was zijn antwoord op de vraag of wij hem een vraag niet gesteld hadden.

Aangezien de Olympische Spelen nog vers in het geheugen zit, vroegen wij ons af waarin Ton zou uitblinken mocht hij een deelnemer zijn aan deze Spelen. Hij zou het beste uit de verf komen in het onderdeel hardlopen. Alhoewel de uitdaging extra groot zal zijn daar in de hitte!

 

We hebben een Held gevonden!

We hebben een Held gevonden!!

BOEG maakt een nieuwe stap in haar groei. Vanaf vandaag zijn we op kantoor met z’n vieren.

Welkom Nick Jense als adviseur werving bij BOEG.